چند وقت پیش ساعت حدود دو بعد از ظهر سوار یک تاکسی شدم ... مسیری که

 می خواستم بروم از مسیرهای بسیار پر ترافیک بود. خانوم  قوی و بزرگی !

 سمت چپم نشسته بود و آقای هیزی سمت راستم بود ... وقتی بلاخره موفق شدم

 که  به مرد دست راستی حالی کنم که علاقه ای ندارم پای چپش رو به پای راستم

 بزند و کمی آرام شده بودم ، خانم قوی سمت چپم تصمیم گرفت به فروغ جون

 زنگ بزن و شروع به شماره گرفتن با موبایلش کرد. بعد از دو ، سه بار

 شماره ی غلط گرفتن و هوار کشیدن توی ان گوشی کوچک! فهمید شماره ای

 که می گیرد غلط است ... بنابراین با دست راستش شروع کرد به گشتن دنبال

 شماره تلفن توی کیفش به طوریکه آرنجش دقیقا توی دهن من بود ! دو، سه

 دقیقه ای گشت و شماره را پیدا نکرد و تصمیم گرفت که یک شماره ی دیگر

 را امتحان کند ...

 ولی خوب یادش نبود و دوباره اشتباه گرفته بود ! دوباره دستش را کرد توی

 کیف کذاییش و همان پوزیشن آرنج در دهان بغلی ! رو برای پنج دقیقه اجرا کرد

 و درست در همین وقت بود که راننده  همراه با چند فحش آب نکشیده که مربوط

 به خانم ها میشد! ترمز زد و دهن من محکم خورد به آرنج خانومه! و همینجا بود

 که خانم محترم با چنان غضبی به من نگاه کرد که من درد لثه هایم یادم رفت !

 و بعد از چند ثانیه گیجی ناشی ازضربه یهو احساس کردم دلم می خواهد با او

 دعوا کنم ، حتی در گوشش بزنم!

 و خوب من اصلا از آن دسته ادم هایی نیستم که از دست موتور سوارها، 

 راننده های وحشی تاکسی یا وانت مزداهای آبی یا حتی آدم های فضول و پرحرف

عصبانی بشوم ... من عموما آدمی هستم کول ! و تا قبل از این لحظه اگر می گفت

 ببخشید، کاملا با یه لبخند پت و پهن ! می گفتم خواهش می کنم که دستتان توی

 حلقم است! اصلا حلق خودتان است ! ولی وقتی آن نگاه شرربار رابه من کرد!

 یهو عین تام (گربهه!) دیدم دارم قل قل می جوشم و قرمز می شوم! برای خودم 

 هم حتی این حس وحشیانه خیلی جدید بود! ...

 خلاصه سرتان را درد نیاورم ! من نرسیده به مقصدم از تاکسی پیاده شدم ! و در

 عوض بین من و او کتک کاری اتفاق نیافتاد! البته منطقی هم نبود ! چون من حتی 

 اگر به حس جدید گودزیلایی خودم بها می دادم کتک می خوردم  !!! خلاصه

 پیاده شدم و مجددا توی صف تاکسی ایستادم ، یک زوجی توی صف بودند جلوی

 من. من به جرات می توانم بگویم کسی را دور و برشان نمی دیدند. خیلی خوب

 بود.همین طور ایستاده بودند، آرام آرام خودشان را به هم می مالیدند. نه که دستی

 و شانه ای ها. کار به زانو ها و پاها و گردن و ... کشیده بود توی صف. من اول

 یک کمی جا خوردم. آدمی هستم ندیده!! که معاشقه ی غریبه ها به صورت لایو

 خیلی کم دیده ام . بعد می دانید یک جوری بود کلن. هی با خودم می گفتم ای وای!

 نگیرنتون. چرا نمی ترسین شما. از دماغتون در نیاد. مغزم اول کشش نداشت

 برای حرکاتشان اصلن. بعد کم کم توانستم توجیه کنم. کم کم دیدم خب چه خوب

 واقعن.دمشان گرم اصلن. بعد از آنجا که خیلی خوش گذشت. می دانید توجیه من

 ازشان تازه به وصال هم رسیده بود. یعنی دیدید آقای هدایت خان نوشتند که

 لب هاش انگارتازه از بوسه ی گرم فیلانی جدا شده بود اما انگار هنوز سیر نشده

 بود. دقیقن همان حالت. تشنه ی هم بودند. خیلی. بعد من مثل شتر! آرزو می کردم

 توی تاکسی اینها بنشینم بفهمم به هم چی می گویند. بعد آها! همین طور که توی

 صف بودیم یک ماشینی آمد. یک آهنگ دامبولی با صدای بلندپخش می کرد. یعنی

 من که رقص بلد نیستم چنان قرم گرفته بود که یک هو به این فکر افتاده بودم که

 الان همه آدم های صف کمر همدیگر را بگیرند و از این مدل قرهای قطاری بدهند

 خیلی هم بیراه نیست. خیلی هم بخندیم شاید. آخر مگر می شد آدم دلش نخواهد

 برقصد با این لامصب. نشان به آن نشان که ترافیک هم بود. آقای دامبولی

 همان طور ایستاده بود و فکر کمر ما را نمی کرد که علی رغم خستگی فراوان

 قرها در  خود نهفته داشت و لحظه به لحظه مهارش سخت تر می شد! پرت نشوم

 از ماجرا، تاکسی آمد و ما سه تا عقب نشستیم. همچین که آمدم خودم را پهلوشان

 جاساز کنم که هم صدا بشنوم هم تصویر داشته باشم، آقا کیفش را گذاشت میان

 من و خودش. نمی دانم واقعن چه فکری با خودش کرد. شاید می خواست آزاد

 باشد.نمی دانم . چون آخر من هیچ کار بدی نکرده بودم که بخواهد بینمان کیف

 بگذارد. حالا داشتم پهن می شدم از خنده به خاطر این حرکت که نمی دانید.

 بگذریم دردسرتان ندهم، تا خود خانه مان من هی سعی می کردم خودم را بهشان

 نزدیک کنم که بشنوم به هم چه می گویند. یعنی از خودم یه احمقی درست کرده

 بودم که نمی دانید و خوشمزه اش این جا بود که مطمئن شدم تازه به وصال هم

 رسیدند. نمی دانم بگویم از کجا این را فهمیدم. شاید از این جا که برای هم نو

 بودند و هی همه چیز را برای هم توضیح می دادند ولی آدمی که مدتی است به

 وصال رسیده، کد درست کرده برا همه چیز. اشاره ی سر و چشم گاهی برای

 طرف کافی ست که بفهمد کی را می گویی ... کدام حالت را. کی را . کجارا .

 بعد بهتان می گویم که نمی توانستند هم را ول کنند، اصلن نمی دانید چی

 می گویم ها. یعنی من شهوت به این خالصی ندیده بودم :)) ! یعنی هر بار دختر

 جم می خورد به خودم می گفتم الان است که در یک حرکت ناگهانی بنشیند

 روی پای پسر و ( برو آقا تجمع نکن. خانواده نشسته) خیلی خوش گذشت

 خلاصه. خودتان را در ماچ مردم شریک بدانید. بعله آقا.

 نخوردیم ماچ تاکسی دیدیم دست مردم. بعله.

+ برای پست قبلی کامنت خصوصی فرستونده بودین که آدمها ديگه با ديدن اين

 چيزا مي ترسن ازدواج كنن.و خواسته بودین چيزهاي شادي روي بنویسم و... 

 باید بگم دست خودم نیست این پراکنده گفتن ها، زندگیم این روزها بدون مشورت

 بامن بشدت تغییر می کند. سردی اینجا رو به گرمی خودتان ببخشید. :)